در چه مواقعی نباید از ظروف پخت و پز مسی استفاده کرد؟

در چه مواقعی نباید از ظروف پخت و پز مسی استفاده کرد؟

به گفته یک متخصص تغذیه در مورد ظروف پخت و پز مسی

یکی از فلزات مهم و مورد نیاز بدن مس است. در سیستم زیستی و فعل و انفعالات حیات‌بخش درونی، وظایف بسیار مهمی را برعهده دارد. اما برخی غذاها را نباید در ظروف مسی نگهداری کرد.

نگهداری و پخت گوشت، گوجه‌فرنگی، آلو، چغندر و جوشانیدن سرکه، آبغوره و آب نارنج در ظروف مسی توصیه نمی‌شود.

وی گفت: مس باعث کمک به خونسازی و سلامتی رگ‌های خونی و قلب خواهد شد. باید روزانه به مقدار ۵/۱ میلی‌گرم در روز از طریق غذا دریافت استفاده شود.

البته اگر مس دریافتی بالاتر از مقادیر مورد نیاز باشد. ممکن است باعث ایجاد مسمومیت حاد یا مزمن شود.

به گفته این متخصص تغذیه:

در گذشته که از ظروف مسی در سطح وسیع‌ تری به صورت دیگ، قابلمه و قاشق، چنگال و بشقاب‌ های مسی جهت سرو غذا استفاده می‌ شد. برای جلوگیری از تماس مستقیم غذاهای اسیدی و بازی با آن و ایجاد مسمومیت و بروز بیماری‌های ناشی از ورود یون‌ های مس و ترکیبات دیگر به محیط غذای در دست تهیه، ظروف مسی را با قلع و نیکل اندود می‌شد. اگر لایه محافظ اندوده ظروف مسی خراش برمی‌ داشت. همچنین فلز مس مستقیما تحت تاثیر خاصیت اسیدی و یا بازی مواد غذایی در حال پخت یا سرو کردن قرار می‌ گرفت. مس یا ترکیبات ثانویه آن به مقدار قابل توجهی وارد مواد غذایی می شد.  و منجر به مسمومیت مصرف‌کنندگان می‌شد.

البته ظروف مسی اگر کاملا با لایه محافظی پوشانده شده باشند و هیچ‌ گونه خراشیدگی و ساییدگی در این لایه ایجاد نشده باشد. به علت قابلیت هدایت و سهولت انتقال کامل حرارت و امکان کنترل میزان دما، کاربرد دارند. ولی با وجود همه محاسن، توصیه و تاکید می‌ شود. از نگهداری بعضی از مواد غذایی که خاصیت اسیدی یا بازی دارند در ظروف مسی خودداری گردد. مثلا نگهداری و پخت گوشت، گوجه‌ فرنگی، آلو، چغندر و جوشانیدن سرکه، آبغوره و آب نارنج در ظروف مسی نا سالم توصیه نمی‌ شود.

ایشان با بیان اینکه با وجود ورود ترکیبات جدید در صنایع تولید ظروف غذا و وسایل پخت و پز تنوع و تحول چشمگیری در وسایل مورد استفاده مشاهده می‌شود گفت: هنوز در موارد خاص برای پخت و پز و سرو غذا از دیگ‌های بزرگ یا سینی‌های مسی در اعیاد و مراسم مختلف استفاده می‌گردد و بر مبنای احتیاط، همه ساله نسبت به تجدید و بازسازی لایه محافظ از طریق اندود کردن آنها با قلع و نیکل اقدام می‌شود.

این متخصص تغذیه عنوان کرد:

فلزات مورد اشاره گران‌ تر هستند و زمان کار بیشتری می‌ طلبند. بخاطر همین گاهی برخی از سفیدگران به دلیل صرفه‌جویی و یا سرعت به پروسه سفیدگری، با مخلوط سرب با فلزات مورد اشاره، خطرات جدید و جدی‌تری را برای افراد فراهم می‌کنند.